<p>Daphne Peuling in het slaap- eet- en zitgedeelte van het stoelenproject De Duif in Arnhem.</p>

Daphne Peuling in het slaap- eet- en zitgedeelte van het stoelenproject De Duif in Arnhem.

(Foto: Ellen Koelewijn)

Daklozen hoeven niet meer in de stoel te slapen

  Nieuwsflits

Het verhaal raakt haar nog steeds. Als vrijwilliger Marja Beumer een jonge man bij stoelenproject De Duif te eten geeft, zegt hij: “Er heeft nog nooit iemand een boterham voor mij gesmeerd.” “Nou, dan breek je. Daar doe je het voor. Daarom is dit werk voor dak- en thuislozen zo dankbaar”, zegt ze.

Vincent Bos

ARNHEM - Dat geeft wel aan dat Marja Beumer (75) bij De Duif helemaal op haar plek is. Zeven jaar is ze er nu actief en ze zou niet anders willen. Voorheen had ze het te druk voor dergelijke vrijwilligerstaken, maar na haar pensioen wilde ze iets voor een ander betekenen en kwam dit project op haar pad.

Slapen in stoel

Via een vriendin en via de Koepelkerk, waarvoor ze actief is, kwam Marja Beumer bij De Duif terecht. “Stoelenproject is eigenlijk de oude naam. Vroeger waren er alleen tuinstoelen voor de dak- en thuislozen beschikbaar. Hangend in de stoel sliepen ze. Als je geluk had was er een stoel vrij om je voeten op te leggen, maar meestal was dat niet het geval. De vrijwilligers sliepen op een matras op de gang. Nu hebben we een slaapkamer en zijn er bedden.”

Als ze niet rusten, zitten de vrijwilligers ’s nachts in een stoel in de zaal waar de daklozen slapen. “Het is onze taak om op te blijven en waakzaam te zijn. Dat geeft voor de bezoekers een vertrouwd gevoel. Dat is precies wat we willen, de daklozen een rustige en veilige plek bieden.”

Corona

Er zijn vanwege corona wel minder slaapplaatsen beschikbaar. Het zijn er nu tien omdat de bedden vanwege alle maatregelen wat verder uit elkaar staan. De vrijwilligers en de altijd aanwezige beroepskracht geven de bezoekers koffie of thee, soep en een boterham.

Daphne Peuling is met haar 25 jaren een van de jongere vrijwilligers. Ze heeft altijd al iets voor een ander willen betekenen. Alleen wist de niet op welke manier ze zou kunnen helpen. Totdat het stoelenproject op haar pad kwam.

Menselijke maat

Ze heeft respect voor de mensen die van het stoelenproject gebruikmaken. “Het is belangrijk de bezoekers als mens te zien en niet als dak- of thuisloze. Het gaat er bij dit stoelenproject heel menselijk aan toe. Mensen krijgen geen etiket opgeplakt.”

Ze heeft gemerkt dat de bezoekers zich op hun beurt ook respectvol naar de vrijwilligers gedragen. Soms maakt ze een praatje. “Het is niet zo dat ik mensen wil pushen om te praten. Elk verhaal is anders. Soms ben je verbaasd te horen wat mensen allemaal hebben meegemaakt. Ik werk er graag. Je merkt dat de mensen superaardig zijn.”

“De verhalen maken je bewust van je eigen leven. Je ontdekt dat je het zelf eigenlijk best wel goed hebt. Je gaat je eigen leven meer waarderen”, zegt Daphne Peuling, die het werk als heel leerzaam ervaart.

Aanmelden

Wie zich geïnspireerd voelt door deze verhalen, kan zich aanmelden als vrijwilliger. Belangstellenden kunnen contact opnemen met coördinator Edmund Boering: 06-51111908.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden