Foto: Christine Kieviet

Wij zijn de stad

  Column

Een gratis festival is natuurlijk nooit weg, dus stap ik op mijn fiets en begeef mij naar het Ruimtekoers festival dat dit jaar voor de tweede keer wordt gehouden.

door José Bugter

Het is deze keer neergestreken op een mooi grasveld in Malburgen West. Kunst, cultuur, theater, muziek, eten en drinken. Wat wil je nog meer? Je kunt van alles doen op het terrein. Van jeu de boules, tot zonnekijken, frisbee werpen en je eigen familiewaardenschild maken. Er is zelfs een heus college over de paardenbloem.

In de prachtige spiegeltent die er staat, kun je voorstellingen bijwonen.

Verbinding.

Bij de voorstelling van Mensen zeggen dingen, worden we aan het denken gezet. Middels interviews, gedichten en liedjes komt de vraag op: Wat verbindt mensen eigenlijk? Eten, dat is een ding dat zeker is. Samen een maaltijd en een goed gesprek overbrugt vele tegenstellingen. Eten en drinken is er genoeg op het festival. Als we aan tafel zitten met lekkere hapjes, begint er een er een band te spelen en kunnen we elkaar niet meer verstaan. Dat geeft niet, want ook muziek verbindt. Met z'n allen bewegen we mee op de meeslepende klanken.

Als echte Eldenaar ben ik altijd een buurvrouw van Malburgen geweest. Ik ging er naar school, had er vrienden, en voelde me er thuis. Dit is mijn stad. Want dit is natuurlijk een festival voor de hele stad, niet alleen maar van Malburgen. 'Het zou fijn zijn als Noord de brug over komt', verzucht een van de bezoekers. Dat is zeker de moeite waard. Volgend jaar misschien?

Dat ook sport verbindt zie ik die zondagavond als de voetbalwedstrijd begint. Iedereen neemt plaats voor de grote schermen die op het festivalterrein neergezet zijn. Eensgezind wordt er commentaar geleverd en meegeleefd. Geboren Arnhemmer of niet: wij zijn de stad.

Meer berichten