Hier is het feestje


Foto: Linda Wolsing

Hier is het feestje

  Column

Column Hilde Wijnen

Voordat ik een kind kreeg, dacht ik dat het kind dat ik zelf was nog springlevend in mijzelf aanwezig was. Nu zie ik dat dat niet zo is. Klimmen over tuinhekjes, doen alsof je prinses Elsa bent, de hele dag rennen, ik moet er niet aan denken.
Omdat mijn dochter geen broers of zussen heeft en er niet altijd vriendjes voorhanden zijn, word ik natuurlijk toch regelmatig gestrikt om te spelen. Meestal betekent dat dat ik een rol krijg in een van haar zelfbedachte verhalen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Zo was ik al eens een morrend paard, een knorrige kat, een lamlendige dief of een tegenstribbelende zeemeermin.
Blij was ik dus toen de overbuurvrouw onlangs besloot een waterfestijn op het grasveld voor onze deur te organiseren. Er werden wat teilen en badjes op het gras gezet, buurtkinderen opgetrommeld, waterpistolen en -ballonnen uit de kast gehaald.

Luie vaders en moeders

Popcorn, een waterijsje en een picknickbank voor de luie vaders en moeders. Een goed recept voor urenlang pret.
Bij de kinderboerderij deden ze het nog makkelijker. Men neme een berg zand, strooit er een lading ouwe pannen en potten over uit, zet er een paar bakken water naast en klaar is uw buitenkeuken.
In de schaduw van de boom maakte mijn dochter taart met chocola, pindakaas en tomaat, aardbeienijs met smurfen en bakte ze reuzenkoeken. De grashalmen werden kaarsen, takjes veranderden in vorken, rietjes. De andere kinderen in de speeltuin kregen er trek van en begonnen mee te bakken. Pittige taart, zoute gebakjes en viooltjescake, de bank onder de boom raakte bezaaid met lekkernijen. Wat een feest, iedereen proefde van elkaars eten en riep hoe verrukkelijk het was.
Het kind dat ik zelf was plukte bloemen, versierde er de taarten mee en vond groot geluk in kleine dingen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden