cof
cof (Foto: Hilde Wijnen)

Borrelnoten

  Column

Ik zal er maar niet om heen draaien, maar ik mis vroeger. Niet de tijd toen rood nog vloekte met roze, er borrelnootjes geserveerd werden op verjaardagsfeestjes, niemand opkeek als je aan een shandy stond te nippen of oma's alleen gebloemde jurken mochten dragen, maar de goeie ouwe tijd.
Weet je wel, toen nog niet iedereen met z'n neus tegen z'n telefoon zat geplakt en men weleens om zich heen keek om te zien wie er nog meer was, zo in het hier en nu.
Want vroeger was je helemaal niet de godganse dag bezig met de rest van de wereld of wat andere mensen aan het doen waren, weet je niet/ weet je wel? Je vroeg je weleens wat af natuurlijk, maar daarna ging je gewoon verder met videobanden terugbrengen naar Videotheek Starlight of rummikuppen met je broer.

Wat een gebapp.

En als je dan aan iemand wilde vertellen welke film je had gezien op zaterdag of dat je je broer genadeloos had ingemaakt met rummikub, dan wachtte je tot je je vrienden weer zag of je schreef een brief en dan kon je niet eens googelen hoe je dat nou in vredesnaam schreef, rummikuppen. (Of is het googlen?)
Ik doe het natuurlijk zelf ook. Steeds meer eigenlijk. Hm hm ja heel leuk, hoor ik mezelf mompelen tegen mijn dochter die een slok neemt van haar limonade, zelfgemaakt van afwaswater en glitterstoepkrijt, terwijl ik op mijn scherm verneem dat mijn hele familie weet wie Bollo de Beer is, en lees dat Els een stukadoor geregeld heeft.
Ik app, jij appt, wij appen, wat een gebapp. Je zou er bijna een borrelnootje bij nemen.
En 'Bollo de Beer is een kinderlokker', schrijft mijn schoonzus. Even vragen waar dát nou weer over gaat.

Meer berichten