Foto:

Lezerscolumn: Plaats van delict

Plaats van delict. Zo ziet de ingang van de kleine supermarkt eruit. Een wereld van suspense gaat hier voor je open. Rood-witte linten houden ons, consumenten, op afstand van elkaar en doen een beroep op onze logica: anderhalve meter ruimte. Ik houd, moet ik bekennen, op straat het dubbele aan. Als er spanning is, ben ik nu eenmaal van de overdrijving.

In een supermarkt is dat onmogelijk. 'Blijf van me vandaan', denk ik hardop als ik iemand ,die helemaal aan het eind van het gangpad staat, naar mij toe zie schuifelen. Gelukkig kan hij mijn gedachte niet horen en corrigeer ik mijn gedrag. Ik probeer nog vriendelijk te knikken maar door de snelle schakeling, een flinke dosis zeurende achterdocht èn concentratie om mezelf van ruimte te blijven voorzien, kom ik vermoedelijk wat zuur over. Is niet de bedoeling want in deze tijd kunnen we wel een aardige knik gebruiken.

Buiten pas ik mijn drie-meter-regel weer toe. In het pré-Corona-tijdperk kon je afstandelijk of schuw genoemd worden, nu geef ik mezelf een schouderklopje: 'Goed afstand gehouden, risico nihil'.

De kassière kan dit niet. Zij/hij is, ondanks plexi-glas en linten, dichter in de buurt van het virus. Raakt artikelen aan die wij net aangeraakt hebben. Een zeep-met-alcohol-pompje naast de kassa en... that's it. Wie wil er ruilen?

Respect voor de kassières (en hun vakkenvullende collega's) dus, respect voor de schoonmakers, voor vuilnisverwerkers (plastic zakken met gebruikte papieren zakdoekjes...), politie (een verdachte aanhouden...).

En zo zijn er nog meer sectoren, naast de Zorg, waar krachten in touw zijn. Zij zijn nu het geweten van onze samenleving. Zij gaan het gevaar, dat virus heet, aan. Zij zorgen ervoor dat jij en ik voldoende middelen hebben om door te kunnen leven. Tijdens een crisis.

Dàn ben je echt belangrijk.

MP Aulus

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden