Tomas Postema en Job van Gorkum bij hun container vol met de bijzondere machines van de voorstelling 'Ramkoers'. (foto: Marnix ten Brinke)
Tomas Postema en Job van Gorkum bij hun container vol met de bijzondere machines van de voorstelling 'Ramkoers'. (foto: Marnix ten Brinke) (Foto: )

'Ramkoers' is precies de kern van BOT

"We zijn heel direct naar elkaar en zeggen precies wat we willen. Alle vier zijn we heel verschillend, maar zonder één van ons zou BOT niet meer bestaan. We vertrouwen elkaar compleet."

Arnhem - Tien jaar geleden werd muziektheatergroep BOT opgericht. "Het begon zo'n twintig jaar geleden als bandje", vertelt Tomas Postema. "We speelden muziek in de stijl van De Kift, André Manuel en Spinvis (hoewel die laatste band toen nog niet bestond), maar Job en ik wilden op een gegeven moment iets anders, meer de theatrale kant op. Dat zag de rest van de band niet zo zitten."

door Marnix ten Brinke

Het betekende het einde van de band Beu, maar het begin van BOT. "Het doel van BOT was om muziek zichtbaar te maken", aldus Job van Gorkum. "Dat wilden we doen door muziekmachines te maken, waarbij het publiek ziet hoe een specifiek geluid tot stand komt. Bij een digitale piano zie je niet hoe het ding eigenlijk werkt. Je ziet iemand die een toets aanraakt, maar wat er van binnen gebeurt blijft verborgen. BOT rukt een echte, akoestische piano letterlijk open."
De bijzondere muziekmachines worden gemaakt door het derde lid van BOT, Geert Jonkers. "Hij bouwde al machines voordat hij bij BOT kwam", zegt Tomas. "Na Geert kwam Doan Hendriks al snel bij de groep en waren we met z'n vieren eigenlijk compleet. Geert en Doan zijn de bouwers van de groep. Zij doen vooral de technische kant. Job schrijft liedjes en ik maak er composities van."

Wie ooit een voorstelling van BOT heeft gezien weet dat het iets bijzonders is, iets dat je niet ergens anders ook kunt zien. "We noemen het een 'extreme live ervaring', vertelt Job. "Wij willen echte geluiden en die op bijzondere manieren laten zien. Het is eigenlijk een beetje omslachtig muziek maken."
Veel van wat BOT doet begint als uitprobeersels. "Het zijn vaak wilde ideeën zonder enige logica, maar op een gegeven moment krijgt het toch een soort logica. Het is lastig uitleggen hoe we onze ideeën krijgen. Het gaat nooit in één keer. Soms maakt Geert een machine en dan denk je 'hier kunnen we helemaal niks mee', maar op een gegeven moment zie je het. Je wordt eigenlijk continue voor het blok gezet."

Speciaal voor hun jubileum voeren ze nog één keer hun voorstelling 'Ramkoers' uit 2014 op in Nederland. "Het is echt een alles of niks voorstelling, gemaakt in de tijd van een recessie. We moesten alle eindjes aan elkaar vast knopen om deze voorstelling te maken, maar we zijn er van gaan houden en het betekent veel voor ons. 'Ramkoers' is precies de kern van wat BOT is."
Voor Tomas voelt een voorstelling soms als een 'militaire operatie'. "Het lijkt elke keer weer een onmogelijke klus. Het is heel hard werken. Het voelt soms een beetje als een voetbalwedstrijd. Waarbij wij de voetballers zijn en het publiek de supporters. Bij 'Ramkoers' heeft het publiek tijdens de voorstelling eigenlijk niet de tijd om te reageren of te applaudisseren.

Er gebeurt zoveel, maar aan het eind komt dan die ontlading. Dat is heel gaaf."
Na tien jaar hebben de mannen nog geen genoeg van elkaar. "We gaan gewoon door", zegt Job. "We werken al hard aan een nieuwe voorstelling voor komend najaar. Ik hoop dat onze theatervorm nog meer een begrip gaat worden."

Toekomst

"Ik zou graag zien dat BOT nog breder wordt", aldus Tomas. "We willen geen productiehuis worden, maar het is wel leuk om dingen te leren aan andere theatergroepen die ook zoiets willen en aan ArtEZ-studenten. Wat we maken zie je niet veel, maar je herkent het meteen. BOT moet een soort platform worden, dat zou mooi zijn."

Meer berichten