edf
edf (Foto: )

Ooggetuigenproject Arnhem van Slag

In mei en juni doen ruim 400 Arnhemse basisschoolleerlingen mee met het ooggetuigenproject "Arnhem van Slag". 32 ouderen vertellen in de klas wat ze als kind hebben meegemaakt tijdens de slag om Arnhem en de evacuatieperiode.
Nelly Scholten-van Dalen was 14 jaar in 1944. Ze woonde in de Driekoningenstraat.

"Op 17 september, de dag van de luchtlandingen was er een Engels bombardement op de Bloemstraat, 11 doden en alles kapot. We schuilden in het souterrain. Een hoop herrie en beschietingen, dat duurde een paar dagen. Toen kwam het bericht dat we moesten evacueren. We gingen lopend naar Rheden, fiets aan de hand, tassen en zakken mee, alleen het hoognodige.

Mijn vader had daar op het gemeentehuis een pamflet zien hangen: "We kunnen naar Friesland!" We vertrokken van plaats naar plaats en dat was erg leuk, want de éne keer zaten we in een rijtuigje, dan zaten we op een vrachtwagen, dan zaten we in een luxewagen. We sliepen in een schoollokaal of in een garage op stromatrassen. Hoe dichter we bij Friesland kwamen, hoe beter we te eten kregen.

Bij aankomst werden was er luizencontrole. Mijn haren hoefden gelukkig niet afgeknipt te worden! We werden verdeeld over verschillende adressen, maar mijn ouders zaten dichtbij. In Roodkerk, Giekerk, Oenkerk, zat het vol met evacuées.

Die mensen waar ik bij in woonde hadden 2 meisjes: Sijke en Alie. Maar die kinderen verstonden mij helemaal niet, want die spraken Fries. Ik was een buitenlander voor hen. Dan was Sijke buiten aan het spelen en dan riep moeder: Sijke, as t iete hal wol, dan most hjer komme! Ja , bent 11 en je leert vlot. Ik vond die Friese boeken zo mooi, van die streekromans. Dus ik kende al heel vlug Fries. Ik ben die hele periode niet naar school geweest. Ik heb daar ook leren karnen. En ik heb nog nooit één sneetje droog brood gehad. Ik kreeg iedere dag vlees, een paar keer in de week eieren en zelfs kievitseitjes.

Als ik het eerlijk moet zeggen, wij kwamen eigenlijk dik terug. Maar anderen uit de straat die terugkwamen hadden van die magere snuutjes en hadden bloembollen gegeten.
Wij hebben geluk gehad."

"Bûter, brea en griene tsiis, wa't dat net sizze kin is gjin oprjochte Fries", kan Nelly nog steeds feilloos uitspreken.

Meer berichten