Leven met dementie

Arnhem - Frans (72) is de man van Margriet. Zij zijn nu al 50 jaar gelukkig getrouwd. Samen met Margriet heeft hij twee dochters en vijf kleinkinderen. In het werkzame leven is Frans bedrijfsleider geweest bij een grote supermarktketen, in de regio Arnhem. Verder was hij actief in de gemeentepolitiek, zelfs als raadslid. Ook is hij tien jaar lang de voorzitter geweest van de wijkvereniging. Nu is hij vrijwilliger bij Alzheimer Nederland. Ik spreek het echtpaar thuis, in Arnhem, waar zij al decennia lang met veel plezier wonen.

Bij Frans werd twee jaar geleden de ziekte van Alzheimer gediagnosticeerd. Voor die tijd merkte één van hun dochters tijdens een vakantie op dat haar vader zichzelf steeds meer controleerde. Frans werd wat vergeetachtiger en herkende vaker bekende personen niet meer. Ook werd Frans wat vrijer in zijn uitspraken en gedrag. Toen Frans een keer op controle was bij de huisarts is dit aangekaart. De huisarts heeft hem doorverwezen naar de geriater en na een uitgebreid onderzoek is de diagnose ziekte van Alzheimer gesteld.

Hoe is jullie leven veranderd sinds de diagnose? 

Toen Frans de diagnose kreeg mocht hij van de één op de andere dag niet meer autorijden. Dit heeft hij als heel vervelend ervaren. Als hij dat van te voren had geweten had hij zich niet laten onderzoeken, vertelt hij. Maar na het afleggen van een rijtest bij het CBR heeft hij gelukkig weer zijn rijbewijs terug gekregen en mag hij weer autorijden. Verder geven beiden aan dat hun leven niet erg veranderd is. Frans is een superblije kerel, vrolijk en altijd goed gehumeurd. Het enige wat misschien veranderd is, is dat hij erg ondernemend is geworden en er veel op uit wil. Margriet heeft daar niet altijd even veel zin in en moet hem soms wat afremmen.

Waarin vind je steun? 

Frans zegt meteen: bij elkaar, bij mezelf en bij de vrijwilligers van Alzheimer Nederland. Vanuit het ziekenhuis is een casemanager toegewezen maar die hebben ze pas één keer ontmoet. De casemanager is wel aanwezig op de achtergrond en als het nodig is kunnen ze contact met haar opnemen. Maar vooralsnog gaat alles nog goed en kunnen ze het beiden nog goed aan. Frans zoekt heel veel zelf uit, leest veel over wat hem interesseert of zoekt het op internet. Frans wil graag zo lang mogelijk zelf de regie blijven houden.

Wat zou je aan lotgenoten willen zeggen?

Hier is Frans heel duidelijk in: Ga naar het Alzheimercafé, daar kan je op een relaxte manier met lotgenoten praten.

Lukt het je niet om zelfstandig daar te komen: er is altijd wel iemand die je op kan komen halen!

Frans heeft ook een motto: wees blij met wat je hebt en wat je kunt. Word niet verdrietig, teleurgesteld of chagrijnig.

Wat had je nog willen weten of eerder willen weten?

Voor Frans is de NVVE (Nederlandse vereniging voor een vrijwillig levenseinde) erg belangrijk. Maar alle informatie heeft hij zelf opgezocht.

Margriet geeft aan dat ze graag zou willen weten met welke snelheid de ziekte zich verder ontwikkelt.
Helaas kan niemand haar daar een antwoord op geven, de toekomst zal het uitwijzen.

Alzheimer Café Arnhem is dé plek … 

…om informatie te krijgen en ervaringen uit te wisselen. Het Café is vrij toegankelijk voor jou en je naaste met dementie, zorgverleners en iedereen die belangstelling heeft. Koffie en thee staan klaar. Vanaf 18 september elke 3e dinsdag van de maand om 19:00 in Brasserie de Burcht in Arnhem. Informatie, tips en ervaringsverhalen zijn ook te lezen op dementie.nl 

Meer berichten