Viola Willems met haar hulphond Axel. Het is haar vierde hulphond sinds de jaren negentig. (foto: Marnix ten Brinke)
Viola Willems met haar hulphond Axel. Het is haar vierde hulphond sinds de jaren negentig. (foto: Marnix ten Brinke) (Foto: )

Hulphond Axel staat altijd voor je klaar

"Wat ik heel knap vind is dat hij altijd voor je klaarstaat. Wanneer hij lekker op een bot ligt te kluiven en je hebt hem nodig voor iets, laat hij meteen zijn bot vallen en doet wat hem wordt gevraagd."

door Marnix ten Brinke

Arnhem - Axel is de vierde hulphond van Viola Willems. "Hij is nu bijna een jaar bij ons", vertelt ze. "Hij doet bijvoorbeeld de lampen aan en uit, kan spullen oprapen, dekbed afhalen, mijn jas uit doen en zelf zijn riem om en af doen. Maar daarnaast is het ook gewoon een hond die moet kunnen spelen en rennen, net als elke andere hond. Hij loopt niet constant strak naast mijn rolstoel."

In 1996 kwam Viola voor het eerst in aanraking met een hulphond via een mede-leerling op school die ook zo'n hond had. "Destijds verliep de aanvraag voor een hulphond via de Stichting Hulphond, tegenwoordig gaat dat via de zorgverzekering. Je verscheen dan voor een commissie die moest beoordelen of je een hulphond nodig had of niet, tegenwoordig is het meer een centenkwestie waarbij de zorgverzekeraar kijkt of het financieel goedkoper is om een hulphond te nemen of om een hulpverlener in te schakelen die allerlei zorgtaken moet uitvoeren. Zelf heb ik het gevoel dat het voor mensen steeds lastiger wordt om een hulphond te krijgen en dat vind ik jammer, want een hulphond is niet alleen een functioneel dier die mij helpt bij praktische zaken, maar het heeft ook een sociaal component. Ik ben zelf getrouwd en heb twee kinderen, dus voor mij speelt het niet, maar er zijn genoeg eenzame mensen die juist heel veel baat zouden hebben bij een hulphond."

Wanneer de aanvraag voor een hulphond wordt goedgekeurd heb je niet de volgende dag een hond op de stoep staan, daar gaat nog weer een heel proces aan vooraf. "Het hangt helemaal af van welke hulpvraag je hebt. Er zijn verschillende soort hulphonden. Je hebt een ADL-hulphond, zoals ik deze heb. Zo'n hond helpt je met de dagelijkse activiteiten. Maar je hebt ook epilepsie-hulphonden, PTSS-hulphonden en therapie-hulphonden. Elke hond krijgt een basistraining, maar je moet zelf ook aan de slag om specifieke voor jou belangrijke handelingen aan te leren. Je mag ook aangeven welk karakter jou het meest aanspreekt. Zelf houd ik erg van pittige honden, zoals mijn vorige hond was. Axel is een rustiger hond en ook meer onzeker. Hij is heel erg op mij gericht en erg aanhankelijk. Hij is gek op aandacht. Mijn man zit ook in een rolstoel en als Axel iets voor hem moet doen, dan geef ik meestal de opdracht. Toen ik Axel voor het eerst ontmoette voelde ik mij meteen als een magneet tot hem aangetrokken. Hij werkt heel hard."

Natuurlijk raak je als gezin erg aan een hond gehecht. "Ik heb mijn vorige hond Usher tot zijn dood bij ons gehouden, ook al was hij toen al geen hulphond meer. Dat is een keuze. In principe werkt een hulphond acht jaar, met een maximum van tien jaar. Daarna gaat 'ie met pensioen. Je kunt er ook voor kiezen om de stichting de hond te laten ophalen. Soms kan dat ook niet anders, omdat je niet twee honden kunt houden wanneer je alleen bent bijvoorbeeld of het niet kunt betalen. Een week nadat Axel bij ons was gekomen als nieuwe hulphond overleed hij, alsof dat hij had gezien dat het goed was en dat hij kon gaan. Ik vond dat heel bijzonder om mee te maken."

Meer berichten