Logo arnhemsekoerier.nl


Claudia Olibet in een kano op het droge. Het kanoseizoen was nog net niet begonnen toen deze foto werd gemaakt. (foto: Marnix ten Brinke)
Claudia Olibet in een kano op het droge. Het kanoseizoen was nog net niet begonnen toen deze foto werd gemaakt. (foto: Marnix ten Brinke) (Foto: Marnix ten Brinke)

Kanoën werkt rustgevend voor Claudia

"Ik heb altijd iets met water gehad. Het geeft mij rust. Toen ik nog in Italië woonde deed ik heel veel in het water: zwemmen, surfen, noem maar op. In 1997 kwam ik naar Nederland, maar hier is het water een stuk kouder, dus stopte ik met de watersporten. Dat veranderde pas weer nadat ik in een soort depressie kwam en mijn vader, met wie ik altijd veel op het water was, overleed. Mijn man en arts zeiden toen op een gegeven moment: je gaat nu weer wat voor jezelf doen. Toen wist ik het al snel: ik moet het water weer op.

Door Marnix ten Brinke

Arnhem - Dat was in januari 2012, maar dat is niet echt een maand om lekker te kanoën. "Het seizoen begint zo'n beetje in april", vertelt Claudia Olibet. "Ik belde met kanovereniging Jason en zei tegen ze dat ik 'nu' moest kanoën. Ik voelde dat heel sterk. Ze gaven toen aan dat die maand toch echt niet het moment was om te gaan beginnen, maar ik moest en zou gewoon dat water in. Na wat aandringen van mijn kant was er toch wat mogelijk en ben ik samen met iemand van de vereniging begonnen met kanoën. Ik vond het meteen heerlijk."
Wat is er dan zo fijn aan de sport? "Voor mij is het heel rustgevend, het is bijna iets spiritueels. Ik vind mijzelf weer op het water en ook een stukje van mijn vader. Natuurlijk is het wel een sport. Je verbrandt flink wat energie tijdens een tocht en je kunt er moe van worden, maar het is geen sport met een wedstrijdelement. Je doet het niet om iets te winnen. Ik tenminste niet."
Voor haar was het kanoën makkelijk onder de knie te krijgen. "Het is eigenlijk een heel natuurlijke beweging die je maakt. Ik probeer mijn kinderen ook enthousiast te maken voor de sport, maar dat lukt tot nu toe niet echt."
Op het water vindt Claudia de rust die ze nodig heeft. "Op het water is er veel minder geluid. Je bent echt even weg van de wereld, bijna in een ander soort dimensie. En de natuur om je heen is gewoon prachtig."
De vereniging zit aan de Westervoortsedijk. Daarvandaan kan men links richting Huissen of rechts richting Rijnkade en Oosterbeek. Tijdens het vaarseizoen worden er uitjes georganiseerd naar de grachten van Amsterdam of andere plekken. "Dan ga ik soms mee", zegt Claudia. "Bij Jason hoeft niks. Er zijn geen verplichtingen. In het eerste jaar heb ik mijn brevet gehaald, dat moet iedereen. In principe mag je in je eentje het water op, maar ik vind het fijner om samen met iemand te kanoën. Er is eigenlijk altijd wel iemand die met je mee wilt."
In het clubhuis of op het water zijn soms de mooiste gesprekken met andere leden. "Dan hoor je verhalen van iemand die 82 jaar is over de Tweede Wereldoorlog bijvoorbeeld. Je leert van elkaar."
Ooit hoopt Claudia nog een keer op zee te kanoën, maar daar is nog weer een ander brevet voor nodig. Voor mensen die twijfelen om wel of niet te gaan kanoën heeft ze maar één advies: 'Probeer het gewoon'. "Het kan altijd iets voor jou zijn, maar daar kom je alleen achter door het te doen. Iedereen die interesse heeft kan bij ons een introductiecursus krijgen. Daar leer je de basis." Meer info:
kvjasonarnhem.nl

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox

 

Meeste reacties