Logo arnhemsekoerier.nl


Dop Jansen en Lucky Rensink zetten zich al vele jaren (in het geval van Dop zelfs vele decennia) met hart en ziel in voor voetbalvereniging Arnhemia. (foto: Marnix ten Brinke)
Dop Jansen en Lucky Rensink zetten zich al vele jaren (in het geval van Dop zelfs vele decennia) met hart en ziel in voor voetbalvereniging Arnhemia. (foto: Marnix ten Brinke) (Foto: Marnix ten Brinke)

Dop en Lucky blijven de club trouw

Dop Jansen en Lucky Rensink zetten zich beiden met hart en ziel in voor voetbalvereniging Arnhemia in Malburgen. De één al bijna zeventig jaar, de ander zo'n zeven jaar. "Het is een hele gemoedelijke, gezellig club", aldus Lucky. "Maar hoe gezellig je het hebt ligt ook helemaal aan jezelf", vindt Dop. "Vroeger kwam ik hier wel vijf keer per week."

Door Marnix ten Brinke

Arnhem - Dop Jansen begon op zijn vijftiende bij Arnhemia te voetballen. "Toen zat de vereniging nog op een andere plek, bij de Don Boscoschool, aan de Huissensestraat. Mijn broers zaten ook bij deze club. Tot mijn 23ste ben ik doorgegaan met voetballen, toen kreeg ik last van mijn rug. Veel later bleek dit een hernia te zijn."
Hoewel het voetballen stopte, betekende dit niet het einde van zijn betrokkenheid bij de vereniging. "Ik ben hier altijd gebleven. Soms wat jaren minder actief, maar mijn zoon voetbalde hier ook. Ik ben leider van de jeugd geweest en van het tweede en derde elftal. Een leider is geen trainer, maar iemand die de 'rottige klussen' opknapt. Zorgen voor het vervoer, de kleedkamers netjes achterlaten, vlaggen. Daarnaast heb ik ook altijd geholpen bij het onderhoud, dat was ook mijn eigenlijke vak."
Voor al zijn verdiensten bij de club kreeg hij enige jaren geleden een lintje. "Dat was heel mooi en ik had het totaal niet verwacht. Ik ben gewoon nog van de oude stempel. Ik blijf mijn club trouw."
Voor Lucky Rensink zit er een andere motivatie achter haar vrijwilligerswerk bij Arnhemia. Ze wordt door de club ook wel 'duizendpoot' genoemd. "Ik ben een echte moederkloek", vertelt ze. "Mijn hart ligt bij de kinderen. Ik vind het heel belangrijk dat zij het fijn hebben en daar draag ik graag mijn steentje aan bij." Daarom doet ze heel veel. "Eigenlijk alles, behalve werken op het sportveld zelf. Inkoop, bezetting van de kantine, in- uit- en overschrijvingen van de jeugd en tussendoor de senioren. Ik maak alles schoon, doe de was enzovoort. De club heeft geen geld voor dit soort dingen, dus zijn ze afhankelijk van vrijwilligers."
Ze zou graag zien dat meer ouders actief worden voor Arnhemia. "Sommigen denken dat de club geld genoeg heeft. We hebben een prachtige accommodatie, misschien wel de mooiste van Arnhem, maar dat betekent niet dat de vereniging veel geld heeft."
Sommige ouders uit Malburgen brengen hun kinderen naar scholen en sportclubs buiten de wijk, omdat die zogenaamd een betere naam hebben. "Daar ben ik het echt niet mee eens. Ik vind het heel belangrijk dat kinderen in hun eigen wijk naar school en naar de sportclub gaan en ik spreek ouders daar ook op aan. Ik zou het heel fijn vinden dat ouders wat meer betrokken zijn bij hun kinderen. Dat ze hun kinderen niet alleen afzetten bij de club, maar dat ze ook echt komen kijken. Wat is er nou leukers om van die kleine hummeltjes te zien spelen? Maar er staan steeds minder ouders langs de velden. Heel erg jammer."
Beiden steken veel hun vrije tijd in de club en blijven dat ook gewoon doen. "Al mijn vrije uurtjes gaan hierin zitten", aldus Lucky. "De zondagmiddag is hier altijd heel gezellig", vindt Dop. "Bij Arnhemia wordt je zo opgenomen in de groep."

reageer als eerste
Meer berichten